X

EUROPEES TUINENNETWERK – EGHN

Privétuin Helmert

Een tuin als een sprookje

In de afgelopen 20 jaar hebben Siegrid en Klaus Ulrich Helmert een voormalige moestuin en boomgaard naar eigen inzicht omgevormd tot een tuin met een bijzondere sfeer. Achter hun oude, zorgvuldig gerestaureerde vakwerkhuis uit 1633 strekt zich een tuin uit van 6000 m2 groot, die doorloopt tot aan de lokale molenbeek.

In de in drie delen opgedeelde tuin is gebruikgemaakt van traditionele tuininrichtingsprincipes en -elementen, maar dan wel steeds aangepast aan de eigen ideeën en voorstellingen. Achter de twee formele tuingedeeltes vlakbij het huis ligt een grotere landschapstuin met een gevarieerde inrichting.

De hele tuin kenmerkt zich door zijn grote rijkdom en verscheidenheid aan planten die weloverwogen op basis van grootte, kleur en variatie op elkaar zijn afgestemd. In alle delen van de tuin staan rozen, voornamelijk oudere soorten zoals klim- en wilde rozen, die vaak onbeperkt mogen groeien en in juni grote gedeeltes van de tuin in één grote bloemenzee veranderen. Een ander belangrijk element van de tuin zijn de vele vaste planten, die zich in alle seizoenen weer anders presenteren.

Toen het echtpaar Helmert besloot de bestaande productietuin te gaan omvormen tot een siertuin, was dit niet vanuit de gedachte een complexe, innovatieve tuinopzet te realiseren of zoveel mogelijk zeldzame planten te verzamelen, maar wilden ze hun eigen ideeën verwezenlijken.

Op basis van hun praktijkervaring met tuinieren en de vakliteratuur die ze hadden doorgenomen, ontstond de wens een tuin met een individueel karakter en een bijzondere sfeer aan te leggen. Hierbij combineerden ze hun jeugdherinneringen aan de betoverende tuin van hun grootouders met zijn rozenbogen, met hun kennis van de kleurcompositorische principes van de Engelse tuinarchitecte Gertrude Jekyll en de wens om de bestaande bomen in de nieuwe tuin op te nemen.

Deze tuin, die Siegrid en Klaus Helmert vrijwel zonder hulp van derden met veel enthousiasme hebben opgebouwd en onderhouden, heeft zich ontwikkeld tot het middelpunt waarom het leven van het gezin Helmert vaak hele dagen draait. Er zijn hier veel idyllische plekjes om te ontspannen en tot rust te komen, te eten of gasten te ontvangen.

Via het naast het huis gelegen erf bereikt men, onder de indruk van de aanblik van de witte klimrozen die over een oude perenboom groeien, hetgeen hoge verwachtingen schept voor de komende tuinervaring, via een overgroeide boog de “formele tuin”. Deze is opgebouwd volgens het bekende patroon van elkaar kruisende paden en rechthoekige perken met buxus eromheen. Dit eenvoudige patroon is ingevuld met een overdaad aan planten die deze tuin een heel eigen karakter geven. Langs de paden en in de met hoge buxushagen omlijste perken staan allerlei heesters, grassen, varens en bloemen. Ze groeien vaak in elkaar, maar niet door elkaar; nauwkeurig is erop gelet dat de niet al te bonte kleuren en tinten goed op elkaar zijn afgestemd, zodat er een harmonieus totaalbeeld ontstaat. Bomen en struiken kaderen het geheel strak in, terwijl de eindpunten van de paden steeds voorzien zijn van objecten of zitjes die als echte blikvangers fungeren. De tuin bevat sowieso een rijk aanbod aan zitplekken die steeds een ander perspectief bieden en iets toevoegen aan het verblijf in deze bijzondere tuin.

Ook de aansluitende “rozentuin” kent een formele basisstructuur met een centraal pad en brede buxusheggen tot op heuphoogte. Deze tuin telt wel 50 verschillende oude rozensoorten die tijdens de bloei een van de hoogtepunten van de tuin zijn. Het centrale pad eindigt met een tuinhuisje dat Klaus Helmert zelf heeft ontworpen en dat hij met oude bouwmaterialen gebouwd heeft. Anders dan vergelijkbare oudere bouwwerken in de kleinsteedse tuinen in de regio is de constructie boven de borstwering volledig van glas voorzien, waardoor men naar alle kanten vrij zicht heeft op de omgeving. Dankzij dit tuinhuisje kan men ook bij koeler weer, zoals in de lente en de herfst, langer in de tuin verblijven.

De “grastuin” beslaat het grootste gedeelte van de tuin. Bomen, struiken en hagen ontnemen het zicht vanuit de formele tuingedeelten op deze landschapstuin, waaroor de gast die de met rozen en tuinkamperfoelie begroeide poort doorloopt een prettige verassing wacht zodra het uitzicht op de gevarieerde ruimte daarachter zich ontvouwt. De oude bomen en heesters, vaak met klimop en rozen begroeid, omlijsten de verschillende gedeeltes van de grastuin en vormen een dichte rand rond de tuin, maar laten hier en daar ook een uitzicht op het omliggende landschap toe.

De afzonderlijke ‘tuinkamers’ zijn losjes met elkaar verbonden en verschillend ingericht: in de “zomerhuiskamer” staan tuinmeubels, op een andere plaats vindt men een oude huifkar of een grote stenen tafel voor maaltijden met het hele gezin, terwijl in de “potjestuin” allerlei potten in alle soorten en maten, op zeer gevarieerde wijze zijn neergezet. Hier wordt een element zichtbaar dat in alle delen van de tuin terugkomt: de zorgvuldige plaatsing van allerlei verschillende objecten die een decoratieve toevoeging vormen of bepaalde punten accentueren.

Ondanks de zorgvuldig overwogen aanpak die gevolgd is, wordt echter ook ruimte geboden aan het toeval en aan de natuur. Zo krijgen zaden de kans om te ontkiemen waar ze neervallen, waarna wordt besloten of de uiteindelijke plant daar past en mag blijven staan. En een wilg die is omgevallen mag gewoon blijven liggen om weg te rotten en zo een natuurlijke voedingsbodem te vormen voor nieuw leven.

Text: Gerd Fenner

 

Adres:
Privatgarten Helmert
37287 Wehretal-Hoheneiche

Tel: 05658-8495

Eigendom van: Familie Helmert

Openingstijden: Rondleidingen of afspraak voor individuele en groepen (tot 25 personen) door de eigenaar

 

Toegangsprijs: Vrij

Toeristische informatie:

  • Tea Room / Restaurant: na bij
  • WC: nee
  • Parkeren: op straat
  • Zitbanken: ja
  • Gemiddelde duur van hat bezoek: 1 uur
  • Het tuin is helas niet toegankelijk voor personen met een beperking.
  • Geen honden.